اطلاعیه: شرکت لیزینگ انصار داشتن هرگونه ارتباط با شرکت انصار خودرو سپنتا را تکذیب می نماید و هیچگونه مسئولیتی در قبال تعهدات این شرکت ندارد.
تاریخ شمسی :
جمعه - ۲۹ شهریور - ۱۳۹۸
ساعت :

تویوتا پریوس ۲۰۱۷ تیپ c را بشناسید

اولین سری تویوتا پریوس (Toyota Prius) که در واقع اولین وسیله نقلیه ی هیبرید با تولید انبوه در تاریخ خودروسازی جهان است، در سال ۱۹۹۷ رونمایی شد. این خودرو که تا سال ۲۰۰۳ تولید شد، در سه سال اول مختص بازار ژاپن بود و بعد از آن به انگلستان و آمریکا راه یافت. پریوس اولیه در ظاهر و سایز بدنه، بین کرولا و کمری قرار می گرفت و با پیشرانه ای به قدرت ۷۲ اسب بخار، مصرف سوختی در حدود ۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر داشت. در مجموع ۱۲۳ هزار دستگاه پریوس نسل اول در کارخانه تویوتای ژاپن تولید شد که علاوه بر موفقیت تجاری، جوایز متنوعی در بحث طراحی و فن آوری های مدرن از بنیاد های مهم جهانی دریافت کرد.

نسل دوم پریوس موفقیت بزرگی برای تویوتا بود و طی تولید سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ در ژاپن و ۲۰۰۵تا ۲۰۱۲ در چین، با پیشرانه ی ۷۵ و ۱۰۰ اسب بخار، نزدیک به ۱.۲ میلیون دستگاه فروش جهانی داشت. تویوتا موفقیت پریوس را در نسل سوم، بین سال های ۲۰۱۰تا ۲۰۱۵ با تولید بیش از ۲ میلیون دستگاه ادامه داد که پیشرانه هایی به قدرت ۱۰۰ اسب بخار با مصرف ۴ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر و ۱۳۶ اسب بخار (در مدل پرایم) با مصرف سوخت ۲.۵ لیتر در صد کیلومتر را شامل می شد.

مدلی از پریوس که هم اکنون به ایران وارد شده است، نسل چهارم این خودرو محسوب می شود که از سال ۲۰۱۵ معرفی شده و همچنان در سطح جهانی و خصوصا در آمریکا پرفروش است. پریوس جدید با فروش سالیانه ی ۳۰۰ تا ۳۵۰ هزار دستگاه در سال، فقط در ژاپن تولید می شود و نسبت به مدل های پیش از خود کاملا در ظاهر و مسائل فنی ارتقاء یافته است.

نباید فراموش کنیم که پریوس در سال های اخیر، صرفا یک مدل خودرو نبود و امروزه با ۴ چهره و پیشرانه ی متفاوت تولید می شود. سه مدل دیگر که هنوز به ایران وارد نشده اند، عبارتند از: پریوس C، پریوس V. و پریوس پرایم. مدل C. یک هاچبک کوچک و جمع و جور در سایز تویوتا یاریس، مدل V. یک ون کاربردی در سایز متوسط و مدل پرایم یک سدان در سایز کرولا با پیشرفته ترین فن آوری های تویوتا در خودرو های پلاگین هیبرید است. هرچند مدل جدید پریوس پرایم به تازگی عرضه شده و هنوز در همه جای دنیا قابل خرید نیست، از قابلیت های پیشرفته تری نسبت به مدل اصلی پریوس برخوردار است و با مصرف سوخت کمتر (حدود ۲ تا ۲.۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر) و البته قیمت و امکانات بالاتر، نظر مثبت کارشناسان و علاقه مندان خودرو های سبز را جلب کرده است و ما امیدواریم شاهد ورود آن به کشور در آینده ی نزدیک باشیم.

فراموش نکنید پریوس، پرفروش ترین خودروی هیبریدی جهان و از پرفروش ترین برند خودرویی جهان است که سابقه ی فروش بیش از ۳.۷ میلیون دستگاه از مدل های مختلف خود را در ۲۰ سال اخیر به همراه دارد. بدین ترتیب به هیچ وجه با خودرویی معمولی روبه رو نیستیم.

همان طور که اشاره کردیم، پریوس واردشده به بازار ایران، مدل اصلی این خودروی هیبریدی است که از ترکیب قوای محرکه ی پیشرانه ی بنزینی و موتور الکتریکی در چرخ های جلو بهره می برد. مسلما هماهنگی دو پیشرانه که اساسا در نوع سوخت مصرفی و تولید نیرو متفاوت هستند، فرآیند مهندسی پیچیده ای است و البته همه انتظار دارند نسل چهارم این خودرو نه تن ها در بحث فنی بسیار خوب عمل کند بلکه بهتر از مدل های پیشین خود باشد.

پریوس از سال ۲۰۱۶در زیر کاپوت خود مجهز به پیشرانه ی ۱.۸ لیتری بنزینی ۴ سیلندر، با چرخه ی اتکینسون شده است که ۹۵ اسب بخار قدرت و ۱۴۲ نیوتن متر گشتاور تولید می کند. بیشترین قدرت در دور موتور ۵۲۰۰ و بیشترین گشتاور در دور موتور ۳۶۰۰دور در دقیقه حاصل می شود. از سویی دیگر، در کنار همین پیشرانه ی بنزینی، موتور الکتریکی پریوس وجود دارد که ۷۲ اسب بخار قدرت و ۱۶۳ نیوتن متر گشتاور به همراه دارد. مجموع توانی که از این پیشرانه ها به چرخ های جلو منتقل می شود، حداکثر ۱۲۱ اسب بخار است که منجر به رسیدن خودرو به سرعت ۱۰۰کیلومتر بر ساعت در مدت زمان ۱۰.۵ ثانیه و نهایت سرعت ۱۸۵ کیلومتر بر ساعت می شود.

شاید بپرسید چرا مجموع قدرت ۹۵ و ۷۲ اسب بخار در نهایت به عدد ۱۲۱ رسیده است؟ پاسخ در به هم پیوستگی سیستم تولید نیرو در پریوس است که مستقل و جدا از یکدیگر (روی محور جلو و عقب) عمل نمی کند. بدین ترتیب اتلاف انرژی کم می شود و مصرف سوخت به طرز چشمگیری کاهش می یابد تا در هر ۱۰۰ کیلومتر بسته به نوع رانندگی در جاده یا شهر، تنها ۲.۹ تا ۴.۷لیتر بنزین نیاز باشد.

همان طور که در بالا اشاره شد، پریوس از پیشرانه ای با چرخه ی سوخت اتکینسون استفاده می کند که عملکرد سوپاپ های آن، متفاوت با پیشرانه های متداول چهار زمانه است. این فناوری که در سال ۱۸۸۲توسط مبتکر انگلیسی، جیمز اتکینسون معرفی شد، مانند پیشرانه های بنزینی در اکثر خودرو های امروزی دارای ۴ سیکل مکش، فشرده کردن سوخت و هوا، انجام احتراق و خارج کردن دود است؛ اما به هنگام فشردن مخلوط بنزین و هوا، سوپاپ ورودی مدتی باز می ماند و مقدار کمی از این مخلوط از سیلندر خارج می شود و به منیفولد ورودی برمی گردد که در نتیجه ی آن سوخت کمتری مصرف و حرارت کمتری ایجاد می شود که طبیعتا قدرت خروجی پیشرانه هم کاهش خواهد یافت. در حال حاضر تقریبا تمام خودرو های هیبریدی دنیا و چند مدل بنزینی معمولی اعم از سری اسکای اکتیو مزدا از این فناوری استفاده می کنند؛ در حالی که پیش بینی می شود در آینده ی نزدیک پیشرانه های معمولی بنزینی هم در هنگام حرکت با سرعت ثابت که حداکثر قدرت مورد نیاز نیست، با این سیستم کار کنند.

موتور الکتریکی پریوس، قطعه ی مهمی در حل معمای مصرف سوخت این خودرو است. این موتور بی نیاز از شارژ با برق شهری است و انرژی مورد نیاز باتری آن از طریق پیشرانه بنزنی تامین و شارژ می شود. بخش موتور الکتریکی، باتری و متعلقات پریوس - که با دو نوع باتری ساخته می شود - نسبت به مدل های پیش از خود ۶ درصد سبک تر، ۱۲ درصد کوچک تر و ۲۰ درصد کم مصرف تر شده است. نوع اول که به ایران وارد شده از نوع نیکل متال و نوع دوم لیتیوم یون است. از نظر نوع کار کرد این دو کاملا یکسان هستند و با ولتاژ های تقریبا یکسانی کار می کنند؛ بهای تمام شده ی آن ها هم برای تویوتا یکسان است، اما فناوری به کاررفته در لیتیوم یون، جدیدتر و در نتیجه ۱۶ کیلوگرم از معادل مجهز به باتری نیکل-متال خود، سبک تر است. به همین دلیل تویوتا تصمیم گرفته مدل مجهز به باتری های لیتیومی پریوس را با آپشن های بیشتری ارائه کند که ضمن جبران وزن ۱۶ کیلوگرمی، دقیقا همان مصرف سوخت را به ارمغان بیاورد.

پریوس به هنگام شروع حرکت، تا رسیدن به سرعت ۴۵ کیلومتر بر ساعت به موتور الکتریکی متکی است و تقریبا هیچ بنزینی مصرف نمی کند؛ در شتاب گیری و سرعت های بالای ۴۵ کیلومتر بر ساعت، موتور بنزینی وارد عمل می شود و حتی در بعضی شرایط، باتری ها را شارژ می کند. پریوس دارای دو موتور الکتریکی به نام های MG1 و MG2 است که بسته به وضعیت، تولیدکننده ی نیروی محرکه یا ذخیره کننده ی انرژی (به صورت ژنراتور) برای باتری ها خواهند بود. ترمزگیری در پریوس علاوه بر لنت ها، ازطریق درگیر کردن موتور های برقی خودرو با چرخ ها نیز همراه است که در واقع موتور الکتریکی در این حالت در فاز ژنراتور قرار می گیرد و با دریافت انرژی جنشی خودرو (منجر به کاهش سرعت خودرو می شود) آن را به نیروی الکتریسیته تبدیل و در باتری خودرو ذخیره می کند.

چهار نوع حالت رانندگی در پریوس وجود دارد که با جعبه دنده ی CVT آن هماهنگ شده است. نوع اول حالت عادی (Normal Mode) نام دارد و حرکت نرم و کم صدای خودرو با شتاب و مصرف سوخت بهینه در پی دارد. نوع دوم حالت اکو (Eco Mode) که آرام و کم هیجان است و نوع سوم به نام قدرت (Power Mode) پرشتاب و البته تهاجمی تر از دیگر حالت ها خواهد بود. نکته ی جالب اینجا است که میزان کلی مصرف سوخت و شتاب خودرو در هر سه حالت برای پریوس تفاوتی ندارد و این حقیقت در تست های مختلف پریوس ثابت شده است؛ اما عملکرد پریوس به خواست راننده در این سه حالت تفاوت خواهد داشت.

تویوتا پیشنهاد می کند که در ترافیک سنگین و ایست و حرکت های متوالی، حالت رانندگی روی اکو باشد تا تجربه ی رانندگی نرم تری از پریوس به هنگام شروع حرکت شاهد باشیم. در حرکت با سرعت ثابت، مثل سفر های خارج شهری بهتر است از حالت عادی یا نرمال استفاده شود تا باتری بهتر شارژ شود. در هنگام نیاز به رانندگی پرشتاب، خصوصا در شیب های متغیر مثل مسیر های کوهستانی، رانندگی در حالت قدرت پیشنهاد می شود، چراکه پاسخ پدال گاز به فرمان راننده سریع تر خواهد بود و نیازی نیست برای رسیدن به حداکثر قدرت، پدال تا انتها فشار داده شود. نوع چهارم رانندگی با پریوس نیز حالت EV نام دارد و در آن صرفا از باتری ها و پیشرانه ی برقی برای حرکت استفاده می شود که محدودیت سرعتی نزدیک به ۳۰ کیلومتر بر ساعت را به همراه دارد؛ اما در عوض خودرو بسیار کم صدا و آرام است.

مسلما علاقه ی مردم جهان به پریوس، صرفا به دلیل عشق به طبیعت و کاهش آلودگی محیط زیست نیست و مخارج پایین مصرف سوخت آن، برگ برنده ی تویوتا در بازار هیبریدی ها محسوب می شود. این خودرو با شارژ کامل باتری ها در شهر ۴.۳ لیتر و در سرعت ثابت اتوبان ۴.۷ لیتر بنزین در هر ۱۰۰ کیلومتر مصرف میکند. پریوس در سرعت های کمتر از ۴۵ کیلومتر مصرف بنزین ناچیزی خواهد داشت به همین دلیل در شهر نسبت به جاده، سوخت کمتری نیاز دارد. در شرایط خاص، مصرف سوخت نزدیک به ۳ لیتر در صد کیلومتر هم برای پریوس گزارش شده است. در واقع شروع ناگهانی حرکت یا شتاب گیری در سرعت های پایین، فشاری بر پیشرانه بنزینی نمی آورد و مصرف انرژی باتری ها را بالا خواهد بود.

برای ساده تر شدن موضوع مصرف سوخت در پریوس برای شما مثالی می زنیم؛ چنانچه با این خودرو به سفر بروید و در یک جاده ی استاندارد، بدون شیب های تند و با سرعت میانگین ۷۵ کیلومتر بر ساعت حرکت کنید، در صورت داشتن باک ۴۳ لیتری پر از بنزین و باتری های کاملا شارژ شده، بین ۸۵۰ تا ۹۰۰ کیلومتر مسافت طی خواهید کرد تا باک خودرو کاملا خالی شود و نیازمند پمپ بنزین شوید. فراموش نکنیم، پریوس بدون باتری ها مثل یک خودروی معمولی به قدرت ۹۵ اسب بخار قابل استفاده است. اما بدون بنزین، اگر باتری ها کاملا شارژ باشند؛ پریوس در حدود ۸۰ کیلومتر مسافت، آن هم با نهایت سرعت ۳۰ کیلومتر بر ساعت حرکت خواهد داشت.